از نگاه لوتوس

کیفِ نقاشیِ‌ام را که باز می‌کنم، اولین چیزی که می‌بینی نظم است. نه نظمِ خشک و نظامی، بلکه نظمی که…

خیابانِ چهارباغِ اصفهان را در اوایل آبان تصور کن. خورشید، دیگر آن تابستانِ سوزانِ عباس‌آباد را ندارد. نور، اُریب می‌زند…

سفال را که نگاه می‌کنم، خطوطِ انگشت‌هایم رویِ گلِ خام مانده. مادربزرگ می‌گفت «خاک، خاطره را نگه می‌دارد». حرفش درست…

ساعت ۲۲:۲۰ شب بود. ایلناز کیفش را بست، بدون اینکه نگاه کند داخلِ آن چه گذاشته. من اما، شبِ قبل،…

هنوز هوا روشن نشده. پرده را کنار می‌زنم. اولین نورِ آبی-خاکستری از لایِ پنجره می‌خزد. شهری که ساکت است. نه…

چند سال پیش، در یک گالری، تابلویی دیدم با یک جملۀ سیاسیِ بزرگ روی آن. رنگ‌ها تند بودند، ترکیب‌بندی آشنا،…

صورت‌حسابِ گاز را باز می‌کنم. یک عدد. یک تاریخ. یک مبلغ. همین. نه عذاب وجدان دارد، نه بخشش. قبض، مثلِ…

یک نقاش را تصور کنید که پای سفارشی نشسته که از همان ابتدا، قرار است چیزی جز یک «اجرا» نباشد.…

معلم ریاضی کلاس هفتم، پشت میز نشسته بود و دفتر مرا ورق می‌زد. صفحه‌ای را که گل کشیده بودم، کند.…

چهارشنبه‌ها، روزِ سفالگریِ من است. روزهایی که درِ کارگاه را می‌بندم و می‌گذارم دنیا، با تمام لیست‌های خرید و قبض‌های…